Metoda

Metoda krakowska jest systemową terapią funkcji poznawczych dzieci z różnymi zaburzeniami rozwojowymi i genetycznymi. Założeniem metody jest stymulacja rozwoju intelektualnego dziecka. Celem metody jest osiągnięcie kolejnych etapów w rozwoju dziecka.

Cele te realizowane są w trakcie prowadzenia terapii neurobiologicznej dzięki, której stymuluje się wszystkie funkcje poznawcze , naśladując etapy ich kształtowania się obserwowane u dzieci bez trudności rozwojowych.

Pracując wg metody krakowskiej wykorzystuje się min. Symultaniczno-Sekwencyjną Naukę Czytania ®, Gesty Artykulacyjne, Manualne Torowanie Głosek, Dzienniczek wydarzeń, Program słuchowy Słucham i uczę się mówić.

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania®

to metoda, której autorką jest prof. Jagoda Cieszyńska.

Teoretyczne podstawy metody Symultaniczno – Sekwencyjnej Wczesnej Nauki Czytania oparte są na:

  • wynikach badań neuropsychologicznych, dotyczących powiązań intermodalnych, budowanych podczas przetwarzania bodźców słuchowych i wzrokowych,
  • badaniach neurofizjologicznych potwierdzających, iż sylaba, a nie fonem, jest najmniejszą jednostką percepcyjną,
  • założeniu, że percepcja słuchowa ma zasadnicze znaczenie dla budowania systemu językowego dziecka,
  • wiedzy na temat funkcji symultanicznych (prawopółkulowych) i sekwencyjnych (lewopółkulowych) oraz kształtowania się struktur umożliwiających przesyłanie informacji między półkulami mózgu ( spoidło wielkie, istmus ),
  • powtórzeniu sekwencji rozwoju mowy dziecka ( od samogłosek, sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze, wyrazy do zdań),
  • naśladowaniu 3 etapów nabywania systemu językowego: powtarzania, rozumienia i nazywania (samodzielnego czytania),
  • konstruowaniu dla potrzeb pracy z dzieckiem podstawowych schematów składniowych i minimalizacji systemów języka,
  • pobudzaniu „zwierciadlanych neuronów”
  • powtórzeniu rozwoju pisma w dziejach ludzkości.

Kilka słów o autorce metody

Prof. Jagoda Cieszyńska jest wykładowcą w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, twórcą i dobrym duchem Szkoły Krakowskiej. Przyjacielem dzieci i mądrym, otwartym na człowieka i prawdę nauczycielem. Głosi dobrą nowinę, ale jak to często bywa, metoda jest często krytykowana, odrzucana, nie dlatego, że jest zła ale dlatego, że jest NOWA. Rzeczy nowe nas niepokoją, lękają. Wymagają od nas zmiany. Najbardziej chyba wtedy gdy wymagają od nas stwierdzenia „myliłem się”.

Zachęcamy wszystkich nauczycieli, logopedów, rodziców do otwartości na metodę, naukę, na dziecko.

 SŁOWNICZEK Symultaniczno – Sekwencyjnej Nauki Czytania

Samogłoski prymarne – A, U, I

Samogłoski sekundarne – O, E, Y

Prymarne sekwencje samogłosek – sekwencje składające się z tej samej samogłoski, np. O O O; E E; A A A .

Sekundarne sekwencje samogłosek – sekwencje składające się z różnych samogłosek,  np. O A I; O Y; O E A O;

Sylaba – najmniejsza językowa jednostka percepcyjna

Paradygmat sylab- wzór sylab o tym samym układzie spółgłoski i samogłosek

Sylaba otwarta – sylaba rozpoczynająca się spółgłoską i kończąca się samogłoską

Sylaba zamknięta – sylaba rozpoczynająca się samogłoską i kończąca się spółgłoską ( głoski dźwięczne kończące sylabę zamkniętą tracą swą dźwięczność podczas artykulacji )

Prymarne sekwencje sylab – sekwencje składające się z tej samej sylaby

Sekundarne sekwencje sylab- sekwencje składające się z różnych sylab

Sekwencja – linearna, powtarzająca się konstrukcja elementów (językowych, słuchowych, wzrokowych, motorycznych).

Stymulacja lewopółkulowa ( mechanizmy lewopółkulowe, strategia lewopółkulowa) - usprawnianie funkcji umysłowych dominujących w pracy lewej półkuli mózgu

Relacje czasowe i przestrzenne - dostrzeganie nazywanych przez przyimek relacji, które dają możliwość stosowania poprawnych form fleksyjnych wypowiedzi

Kategoryzacja - ćwiczenia uczące określania cech różnicujących oraz cech wspólnych dla danej grupy

Odwrócenia- ćwiczenia uczące dostrzegania zmiany położenia obrazu w płaszczyźnie pionowej i poziomej

Analiza i synteza wzrokowa - dostrzeganie różnic, łączenie i porównywanie elementów